Demiş her gonceye âşıklığım râzın sabâ derler
Derd-i aşkım def’ine zahmet çeker dâ’im tabîb
Dil gâretine tâze hatın çekti leşkeri
Dil ki ser-menzili ol zülf-i perişân olmuş
Dil uzatır bahs ile ol ârız-i handâne şem’
Döküldükçe kanımı okun ol âsitân içer
Dost bî-pervâ felek bî-rahm devran bî-sükun
Dostum âlem senin’çin ger olur düşmen bana
Dün gönül dil-bere şerh-i gam-i pinhân etti
Dürcdür lâ’l-i revan-bahşın dür-i şeh-vâr lâfz
Dürd veş ser-geşte-i câm ü harâb-i bâdeyim
Eger çıksaydı derdin cismden derdim ki cândır bu
Eğer murâd ise vermek safâ-yi cevher-i rûh
Egerçi iğne tek geçtim cihânın her ne varından
Ele alır gezicek ol gül-i ra’nâ eteğin
Eşiğin taşını kan ile yudu çeşm-i terim
Ey bî-vefâ ki âdet olupdur cefâ sana
Ey dil-i ser-geşte vü şikeste vü vâlih
Ey esîr-i dâim-i gam bir gûşe-i mey-hâne tut
Ey firâk-i leb-i cânan ciğerim hûn ettin

Sayfa 4 / 16