Hoş ol zaman ki harîm-i visâle mahrem idim
Hoşdur irmek ol beden vaslına pirâhen kimi
Hoştur ey gün tâli’in kim düştün ol hak-i dere
Hoşum kim dem-be-dem giryan gözüm ol hâk-i pâdandır
Hüsnün oldukça füzun aşk ehli artuk zâr olur
İstedim merhem okundan ciğerim yâresine
Kabrim taşına kim gam odumdan zebânedir
Kaçan kim kâmetinden ayrı seyr-i bû-sitân ettim
Kad enâr el-aşkı li'l-'uşşâkı minhâci'l-hüdâ
Kalmışım gurbette hayran zâr ü giryan n’eyleyim
Kâmetin hidmetine servin eğilmez başı
Kâr-ger düşmez hadeng-i ta’ne-i düşmen bana
Karartır âf-tâbı sâye çeksen perde ruhsâre
Kemâl-i hüsn veriptir şarâb-i nâb sana
Kerem kıl kesme sâki iltifâtın bî-nevâlardan
Kimsede ruhsârına tâkat-i nezzâre yoh
Kıl sabâ gönlüm perîşân olduğun cânâne arz
Kıldı ol serv seher nâz ile hammâma hırâm
Kıldı zülfün tek perişân hâlimi hâlin senin
Kılmagıl muhkem gönül dünyâya akd-i irtibât

Sayfa 9 / 16