Kılsa vaslın şâmımı subha ber-â-ber yok aceb
Kıymadın sâkin-i kûyun olana peykânın
Kûh-ken bin tîşeni künd eylemiş bir dağ ilen
Kûh-ken Şirin’e öz nakşın çekip vermiş firîb
Kûh-kenden görünür kûhda âsâr henüz
Kurutmuş gâliba şevk odu Ferhâd’ın gözü yaşın
Lâhza lâhza lebin anıp edicek efganlar
Lebin aksi gözüm yaşını mey tek lâle-gûn etti
Lebin reşki mizâcın telh kıldı bâde-i nâbın
Leblerin tek lâ’l ü lâfzın tek dür-i şehvâr yoh
Mahşer günü görem derim ol sevr-kameti
Meger hâb içre gördün ey gönül ol çeşm-i şehlâyı
Merhem koyup onarma sinemde kanlı dâğı
Mesken ey bülbül sana geh şah-i güldür geh kafes
Mey pey-â pey sunma sâki kılma lâ-ya’kil beni
Mihnet-i aşk ey dil âsandır diye çok urma lâf
Mihri gönlümde nihân olduğun ol mâh bilir
Mübeddel kılmağa subh-i visâle şâm-i hicrânı
Muhâlif devrden gül-gûn şarâbı kana değşirdim
Müjem ser-çeşmeler menzil tutan âşüfte Mecnûn’dur

Sayfa 10 / 16