Şu’le-i şem’-i ruhun ağyâra bezm-efrûz olur
Subh çekmiş çerhe çalmış taşa tîğin âf-tâb
Subh salıp mihr-i ruhundan nikâb
Subh-dem gül-zâr içinde çaldı bülbül erganûn
Sülûk-i fakr etvârım mezâk-i aşk hâlimdir
Sun’ mi’mârı yapan sâ’atte gerdun mahzenin
Tâ sirişk-i dîde-i Ferhâd'ı gördü lâle-gûn
Tâb-i hur-şîd meh-i rûyuna vermiş revnak
Tâb-i sûz-i sineden eksilmeseydi göz nemi
Tâk tâk-i zer-nigârın çerh virân eylemiş
Tarîk-i fakr tutsam tab’ tâbi’ nefs râm olmaz
Tenimde zahm-i tiğin çeşm-i hûn-efşâna benzettim
Tereşşuh kabrimin taşından etmiş çeşmimin yaşı
Teşne-i câm-i visâlin Âb-i Hayvân istemez
Tılısm-i genc için bin ism-i a’zam yâd tuttun tut
Topraktan götür beni ey eşk-i lâle-gûn
Tutuştu gam odundan şâd gördüğün gönlüm
Ucaldın kabrim ey bî-derdler seng-i melâmetten
Uyup âhûya düştü müşg Mecnûn tek beyâbâne
Var ümidim kim görüp cevlânını olsam helâk

Sayfa 14 / 16