Batalı kana okun dîde-i giryân içre
Bende Mecnun’dan füzun âşıklık isti’dâdı var
Bende-i mü’min olan çeşm ter ü giryân olur
Beni candan usandırdı cefâdan yâr usanmaz mı
Beni zikr etmez el efsâne-i Mecnûn’a mâ’ildir
Benim kim bir leb-i handân için giryanlığım vardır
Benim tek hiç kim zâr ü perişân olmasın yâ Rab
Bes ki za’f-i rûzeden her gün tapar tağyir-i hâl
Bezm-i aşk içre sirişkimdir şarâb-i lâle-gûn
Bilmez idim bilmek ağzın sırrını düşvâr imiş
Bir kul oğlunu gönül mülküne sultân ettim
Bıraktı hâke hüsnün âf-tâb-i âlem-ârâyı
Bu gün tiğin çekip çıkmıştır ol nâ-mihr-ban ser-hoş
Budur farkı gönül mahşer gününün rûz-i hicrândan
Bülbül-i dil gül-şeni ruhsârın eyler ârzû
Buldu kuyunda devâ derd-i dil-i bîmârımız
Büt-i nev-resim namâza şeb ü rûz râgıb olmuş
Câm içre mey ki dâ’ire salmış habâb ana
Can çıkar tenden gönül zikr-i leb-i yâr eylegeç
Can verir râyiha-i türbet-i pâkin ey tâk

Sayfa 2 / 16