Fuzûlî Divanındaki gazellerin vezinlerinde Ra Harfi - (ر) ile bitenlerin listesi.
Âh eylediğim serv-i hırâmânın içindir
Âşyân-i murg-i dil zülf-i perişânındadır
Bende Mecnun’dan füzun âşıklık isti’dâdı var
Bende-i mü’min olan çeşm ter ü giryân olur
Beni zikr etmez el efsâne-i Mecnûn’a mâ’ildir
Benim kim bir leb-i handân için giryanlığım vardır
Cânı kim cânânı için sevse cânânın sever
Çeşm-i sûret-bâzıma müjgân saf-i hengâmedir
Cilve-i aks-i ruhun âyinede ey reşk-i hûr
Demiş her gonceye âşıklığım râzın sabâ derler
Döküldükçe kanımı okun ol âsitân içer
Ey gül ne aceb silsile-i müşg-i terin var
Ezel kâtipleri uşşâk bahtın kare yazmışlar
Geh gözde geh gönülde hadengin mekan tutar
Girip mey-hâneye mûğ meşrebiyle kim ki hû eyler
Gubâr-i secde-i râhın hat-i levh-i cebînimdir
Ham açıldıkça zülfün belâ vü mihnetim artar
Hansı gülşen gül-bünü serv-i hırâmânınca var
Her kitâba kim leb-i lâ’lin hadisin yazeler
Hoşum kim dem-be-dem giryan gözüm ol hâk-i pâdandır
Hüsnün oldukça füzun aşk ehli artuk zâr olur
Kabrim taşına kim gam odumdan zebânedir
Lâhza lâhza lebin anıp edicek efganlar
Mihri gönlümde nihân olduğun ol mâh bilir
Müjem ser-çeşmeler menzil tutan âşüfte Mecnûn’dur
Mukavves kaşların kim vesme birle reng tutmuşlar
N’ola ger reşk-i ruhsârına bağrı hubların kandır
Nevâ vü sâz ile mey nûş edenler dil-rübâlardır
Ol perî veş kim melahât mülkünün sultânıdır
Perîşân halk-i âlem âh ü efgân ettiğimdendir
Sabâdan gül yüzünde sünbül-i pür-pîç ü tâb oynar
Sabrım alıp felek bana yüz bin belâ verir
Sabûh için bana dürd-i mey-i şebâne yeter
Saçın endîşesi tahrîk-i zencîr-i cünûnumdur
Sâkiyâ câm tut ol âşıka kim kayguludur
Serv-i âzâd kadinle bana yek-san görünür
Seyr kıl gör kim gül-istânın ne âb ü tâbı var
Şifâ-yi vaslı kadrin hecr ile bîmâr olandan sor
Şu’le-i şem’-i ruhun ağyâra bezm-efrûz olur
Sülûk-i fakr etvârım mezâk-i aşk hâlimdir
Veh ne kâmet ne kıyâmet bu ne şâh-i gül-i terdir
Yanan aşk âteşine âteş-i düzahtan iymindir
Yolunda can veren kimi derûnumda alâmet var
Zevk şevkiyle cihan kaydın çeken zahmet çeker