Fuzûlî Divanındaki gazellerin vezinlerinde Mim Harfi - (م) ile bitenlerin listesi.
Akl yâr olsaydı terk-i aşk-ı yâr etmez m'idim
Aşktan cânımda bir pinhan maraz var ey hakîm
Bâğa girdim ser-i kûyun anıp efgân ettim
Bir kul oğlunu gönül mülküne sultân ettim
Canlar verip senin kimi cânâne yetmişim
Değilsin çoktan ey gerdûn cihân seyrinde yoldaşım
Dehenin şevkini can-sûz gümân etmez idim
Dürd veş ser-geşte-i câm ü harâb-i bâdeyim
Eşiğin taşını kan ile yudu çeşm-i terim
Ey kemân-ebrû şehid-i nâvek-i müjgânınım
Fâş kıldın gamım ey dîde-i hun-bâr benim
Gamından başa dün hasret eliyle ol kadar urdum
Gel beri lutf eyle serv-i gül-endâmım benim
Her habâb-i eşkime bir aks salmış peykerim
Hicrân ile yanar geceler rişte-i cânım
Hoş ol zaman ki harîm-i visâle mahrem idim
Kaçan kim kâmetinden ayrı seyr-i bû-sitân ettim
Kalmışım gurbette hayran zâr ü giryan n’eyleyim
Kıldı ol serv seher nâz ile hammâma hırâm
Muhâlif devrden gül-gûn şarâbı kana değşirdim
Ney kimi her dem ki bezm-i vaslını yâd eylerim
Nûrunu mâh mihr-i ruhundan alır müdâm
Ol mâh visâliyle hoş et bir gece hâlim
Penbe-i merhem-i dağ içre nihandır bedenim
Secdedir her kanda bir büt görsem âyînim benim
Şem-i şâm-i fırkatım subh-i visâli n’eylerim
Tenimde zahm-i tiğin çeşm-i hûn-efşâna benzettim
Tutuştu gam odundan şâd gördüğün gönlüm
Yâr hâl-i dilimi zâr biliptir bilübem
Zâ’ir-i mey-hâneyim muğ secdesidir tâ’atim
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârım